Background Image
Previous Page  95 / 100 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 95 / 100 Next Page
Page Background

BULUŞMA 95

İnsanlık tarihine bakarsanız, endüstri dönemin-

den önce, yani yaklaşık 150 yıl öncesine kadar biz

zaten böyle yaşıyormuşuz. Endüstri dönemi ile kendi

zamanımızı para için satıp, önemli şeyleri emekli ola-

cağımız senelere erteleme zihniyetini benimsemiş ve

hiç sorgulamamışız.

Sonuçta, geçici olarak, hepimiz çok sevmediğimiz

işlerde çalışmak zorunda kalabiliriz. Ama uzun dö-

nemde hayatımıza anlamlı uğraşıları iş olarak, iş

kurarak sokamıyorsak da, en azından zaman ayırıp

hobi olarak entegre edebiliriz diye düşünüyorum.

Sadece emeklilik ve hafta sonları için yaşamak, ben-

ce insanlara göre değil. Ben ABD’de başlayan yeni bir

akımı takip ediyorum. Son derece akıllı ve insancıl li-

derler sayesinde, artık, iş ve kişisel keyiflerin bir arada

yaşanacağı bir döneme doğru gidiş var. Bu 150 senelik

sistem bir 150 sene daha gitmeyecek kanısındayım.

Bu yüzden, şu anda sevmediğiniz bir işten para

kazanmaya devam ederken, yaşınız ne olursa olsun,

sevdiğiniz şeyleri öne çıkaran bir ikinci plan üzerinde

çalışıp, bir gün o plana geçebilirsiniz.

Yeter ki, hayatınızdan, işinizden memnun değilse-

niz ‘Başka bir alternatif var mı?’ diye sorgulayın. Ne-

yin sizin için en önemli olduğunu bilmek çok önemli.

Mümkün olduğu kadar bu önceliklere ve sizin hayatı-

nıza anlam katan şeylere göre yaşamak çok önemli.

Her şeyin bir bedeli var, tamamıyla öncelikleriniz

ışığında, siz hangi bedeli ödeyeceğinize karar verebi-

lirsiniz. Her gün, sevmediğiniz bir güne başlıyorsa-

nız bunun bedelini siz ödeyebilirsiniz: ‘Ben hastalan-

dım, mutsuz oldum, kendime saygımı yitiriyorum,’

demeye başlarsınız.

Zaten bugün ne kadar iyi olursanız olun, ne kadar

becerikli olursanız olun, artık ‘İşim 20-30 sene garan-

ti,’ dememiz mümkün değil. O yüzden sevdiğiniz işi

seçmek, bence, eskisi kadar büyük bir risk değil. Çün-

kü sevmeden çalıştığınız işiniz de, en az o kadar riskli.

Başka gerçeklerle, başka bir dönemde yaşıyoruz, kısa

bir hayatımız var. En azından onu ‘kendimiz için en

anlamlı hale getirmek en doğrusu,’ diye düşünüyorum.

Haftada 40-60 saat sevmeden geçirdiğimiz saatler,

hayatımızın çoğunluğunu oluşturuyor. ‘Bunu göz-

den çıkarmayalım, en azından alternatifleri araştıra-

lım,’ diyorum.

Şirketlerin hümanist değerlere hitap etme-

sinin önemine vurgu yapıyorsunuz. Bunu biraz

açıklayabilir misiniz?

Ben, 2010 senesinde, danışmanlık şirketimi kur-

duğumda, tecrübemin olduğu pazarlama ve iş da-

nışmanlığını, kendi inandığım değerler çerçevesinde

yapmaya karar verdim. En eski ve artık işe yaramayan

yöntemlerle bu işlerin yürümediğinin, sonuç alınmadı-

ğının farkındaydım. Şirketlerin, herhangi

bir abartma, müşteriyi veya müşteri

adayını yanlış yönlendirme olmadan

satış ve pazarlama yapabileceklerini

anlatmaya ve uygulamaya başladım.

Şirket sahipleri ve yöneticiler

karşıma geldiğinde onlara kendi öz-

lerine dönmelerini önererek, önemli

bazı sorular soruyorum. Bu derin

soruların yanıtlarının, şirketin

pazarlama ve iş strateji planlarının

temelini oluşturduğuna inanıyo-

rum. Öyle bir dönemdeyiz ki, sosyal med-

ya sayesinde, herkes birbirini takip edebiliyor. Şirket-

ler ve markalar kendi çevrelerini yaratıyorlar. Herkes

saydamlık bekliyor. Tüketiciler, şirketin genel bilgileri

dışında, orada çalışanların ve yöneticilerin insan ta-

raflarını görmek istiyor. Tüketiciler, kar amacı gütmek

dışında, şirketlerin başka neler yaptıklarına ve sosyal

bilinçleri olup olmadığına dikkat ediyor. Yani, her şe-

yin başında, gerçek olmak ve insan olmak geliyor. Eğer

kendinizi, olduğunuzdan farklı göstermeye çalışıyor-

sanız, zaten herkes bunu anlıyor.

Pazarlama ve iş stratejisi planlarını, tamamıyla bu

açıdan ele alıp yapıyorum. Bunun dışında endüstri ça-

ğından bugünün paylaşımcı sürecine geçmek isteyen

şirketlere yardım ediyorum.

Bu süreci birlikte tanımlıyoruz. Benzer değişimleri

yapan şirketlerin nasıl daha başarılı olduğunu ve daha

çok kar yaptıklarını gösteriyorum. Bu gerçekten harika

bir değişim. Tek tek de olsa, büyük veya küçük birçok

şirket sahibi ve yöneticisi bu yeniliklere ilgi gösteri-

yor. Çok heyecan verici. Bazı şirketlerin çalışanlarına

insanlık dışı davranışlarına üzülüp sıkılmayı bırakıp,

değişimin bir parçası olduğumdan beri çokmutluyum.

İnandığım değerleri yaşarken, bir taraftan da başkala-

rına yardımcı olabilmek çok tatmin edici cidden. Bun-

ları, Türkiye’ye geldiğimde konuşmalarımda ve semi-

nerlerimde anlatmayı arzu ediyorum. İkinci kitabım,

bu konularla ilgili olacak.

Biraz da okul yıllarına gidelim. Üsküdar Ame-

rikan Lisesi size en çok ne kazandırdı?

Üsküdar Amerikan, öncelikle, hür düşünmeyi,

sorgulamayı ve dostluğu kazandırdı bana. Çok güzel

ve önyargısız bir ortamda büyüdük. Şahane arkadaş-

lar edindim. En yakın arkadaşlarım 37 senedir ha-

yatımda. Dünyanın neresinde olursak olalım, dost-

luklarımız bozulmadı. Hiç bencil olmadık. Her türlü

müzik, spor ve etkinliği, yani okuldaki faaliyetleri; o

günün Türkiye’sine göre çok şanslı olarak yaşadık ve

keyfine vardık. Çok şanslı olduğumuzu, büyüdükçe

daha çok anladık.